“ფეხები არ დადიან. ხელები და თავი კი მუშაობს” 91 წლის ქირურგი ანა ლოვუშკინა ოპერაციებს ისევ აკეთებს!

ნამდვილი პროფესიონალი ხდება ის, ვისაც სიგიჟემდე უყვარს თავისი საქმე. შეუძლებელია მიაღწიო მწვერვალებს, თუ საქმეს თავს არ მიუძღვნი. ეს წესი სპორტსმენებში ხშირად მართლდება: ყველაზე შრომისმოყვარეები ხდებიან მსოფლიო ჩემპიონები და რეკორდებს ხსნიან.

ალა ლიოვუშკინამ მთელი ცხოვრება მედიცინას მიუძღვნა. ლეგენდარულ რუს ქირურგს 91 წელი შეუსრულდა. საოცარია, რომ ქალი ქირურგიულ ოპერაციებს დღემდე აკეთებს.

66 წლიანი მუშაობის შედეგად მიიღო პრემია პროფესიის ერთგულებისთვის და რაც მთავარია, ათასობით კმაყოფილი პაციენტის მადლიერება.

მომავალი ექიმი-პროქტოლოგი 1927 წლის 5 მაისს, მეტყევის და პედაგოგის ოჯახში დაიბადა. ბავშვობაში გეოლოგობაზე ოცნებობდა, მაგრამ ერთხელ ხელში ჩაუვარდა წიგნი, რომელმაც მისი ცხოვრება ამოატრიალა. ვერესაევის “ექიმის ჩანაწერების” წაკითხვის შემდეგ, ალამ მტკიცედ გადაწყვიტა ექიმი გამხდარიყო.

სკოლაში საშუალოდ სწავლობდა, თუმცა მონდომებამ და შრომამ მოსკოვის სამედიცინო ინსტიტუტში მეორე მცდელობაზევე მოახვედრა. იქ ცნობილი ქირურგი ალექსანდრე ბაკულიოვი ასწავლიდა. მასთან მუშაობისას სამომავლო სპეციალიზაციის სფეროც გამოიკვეთა.

1951 წლიდან ალამ ოპერაციების კეთება დაიწყო. ჯერ ტუვაში, შემდეგ კი მშობლიურ ქალაქ რიაზანსკში. ახლა, 91 წლის ასაკში ექიმი რთულად გადაადგილდება, მაგრამ კლინიკაში პაციენტები მუდამ ელიან.

«ჩემი მისაღები დროებია 9:30-დან 11:00-მდე. ჩემთან მოდიან როგორც საქმიანი, ისე უსაქმური ხალხი. ჩემი სახელი აქვთ გაგებული და სურთ, რომ მე შევხედო. საავადმყოფოში კი ოპერაციისთვის მელიან….”— ყვება ექიმი.

ახალგაზრდობაში ლიოვუშკინა მოგზაურობაზე გიჟდებოდა. ტურისტული ჩანთით ნახევარი ქვეყანა ფეხით მოიარა. ის სიმაღლეში მხოლოდ და მხოლოდ 150 სმ-ია.

ოპერაციებისთვის სპეციალურ სიმაღლეს უწყობენ, რომ ყველაფერი კარგად აკონტროლოს. ფეხით სიარული ძალიან უჭირს, მაგრამ მუშაობას თავს არ ანებებს.

“ფეხები არ დადიან. ხელები და თავი კი მუშაობს”, — ხსნის ქირურგი.

ნაშრომი ინსტიტუტში მოსახვედრად ალამ შეცდომებით დაწერა, მაგრამ მას მაინც 4-იანი დაუწერეს კარგი შინაარსისთვის.

«დედა პედაგოგი იყო, მუდამ წუხდა ჩემი წერის გამო. როცა სახლში დავბრუნდი, მაგიდაზე ჩემი წერილები დამხვდა, რომლებსაც მათ ვუგზავნიდი. ნაწერებზე წითელი ფანქრით ყველა შეცდომა ჰქონდა მოხაზული”

თავიდან სურდა კეთროვნებთან ემუშავა, მაგრამ პირველ ოპერაციაზე დასწრებისას, მიხვდა, რომ თავადაც ქირურგი გახდებოდა.

“ქირურგიას ცნობილი ბორის პეტროვსკი მასწავლიდა. ის მოგვიანებით ჯანდაცვის მინისტრი გახდა. ოპერაციების დროს მე მისი ასისტენტი ვიყავი. ერთხელ გაჭრის დროს სისხლი პირდაპირ სახეში შემესხა, მან კი მითხრა: “ჩათვალეთ, რომ ქირურგიაში მოგნათლეთ”

“ერთხელ, პრესკონფერენციაზე გამოვდიოდი, მინდოდა მეთქვა: “ავადმყოფს დიდი ჩიყვი აქვს” და ამის მაგივრად უკანალი ვთქვი. მეგობრებმა გაიცინეს, ერთ წელში კი პროქტოლოგი გავხდი. შეიძლება ეს წინასწარმეტყველება იყო.”

“კოლეგები რთულ ავადმყოფებზე ხშირად უარს ამბობენ. მე ყოველთვის ვცდილობ ასეთებს დავეხმარო, ხანდახან ვიხსნი კიდეც ხოლმე. ერთ-ერთი გადარჩა და ახლა ორი შვილი ჰყავს”

“გიყვარდეთ თქვენი საქმე. გიყვადეთ ადამიანები. მე ცხოველებიც ძალიან მიყვარს, მაგრამ პაციენტების გარეშე არ შემიძლია” – ყვება ალა.

ასეთი ადამიანები თითზე ჩამოსათვლელია. ალა იმიტომ გახდა ბრწყინვალე ექიმი, რომ ჩამოყალიბდა ცხოვრების გზასა და პროფესიაში და მასში საუკეთესოც გახდა.